Duża odpowiedzialność, żadne zyski

Poręczenie charakteryzuje się całkowicie osobistym charakterem. W takim przypadku żyrant może stracić przy spłacie cudzego kredytu hipotecznego cały wypracowany majątek. Poręczenie nie zawsze obejmuje całe zadłużenie hipoteczne, ale jedynie wybraną część, co pozwala na podjęcie pewnych negocjacji przy podpisywaniu umowy. Jeżeli wybierasz taką opcję najlepiej szczegółowo określić kwotę. W innym przypadku bank uzna, że poręczyciel jest skłonny spłacić całość zobowiązania. Poręczenie stosuje się najczęściej wśród kredytobiorców z niepewną historią zatrudnienia, z brakami w zdolności i historii kredytowej, z niewielkim doświadczeniem przy spłacie długów. Poręczyciel to najczęściej członek rodziny, chociaż zdarzają się również poręczenia przedsiębiorstw, czy instytucji. Niektóre podmioty biznesowe specjalizują się w poręczeniach kredytów w zamian za konkretną formę wynagrodzenia, co wydaje się bardzo sprawiedliwym podejściem w ramach podejmowanego ryzyka. Poręczenie automatycznie ogranicza ryzyko banku, co daje pole do negocjacji oprocentowania i obniżenia kosztów całkowitych.

Co z wiekiem żyranta?

W kredycie hipotecznym poręczenie jest często problemem ze względu na wiek żyranta. Senior z emeryturą często nie spełnia warunków. Bank w przypadku poręczenia przeprowadza pełną analizę zdolności kredytowej żyranta i kredytobiorcy. Dopasowanie poręczyciela wymaga zatem sporej aktywności kredytobiorcy, a w niepewnych warunkach rodzinnych, biznesowych jest to często niemożliwe.

Prawo nie stoi po stronie poręczycieli

Poręczyciel w razie wątpliwości, co do spłat kredytu hipotecznego może poprosić bank o przekazanie pełnych informacji o zaległościach, terminowości. Niestety ewentualne spory sądowe to niezwykle problematyczny obszar, kiedy kredytobiorca celowo zacznie unikać regulowania rat.